Diagnostyka usterek wyposażenia elektrycznego pojazdu (BMW 7 Series E38)

Procedury i kody diagnostyki elektronicznych układów sterowania omówiono w rozdziale Układy elektryczne silnika.

Typowy obwód elektryczny może zawierać: element elektryczny, różne przełączniki, przekaźniki, silniki, bezpieczniki, wyłączniki lub wyłączniki obwodowe powiązane z elementem oraz okablowanie i złącza elektryczne łączące element z akumulatorem i masą nadwozia. Aby ułatwić rozwiązywanie problemów w obwodach elektrycznych, na końcu podręcznika zamieszczono schematy połączeń elektrycznych.

Zanim zaczniesz rozwiązywać problemy w jakimkolwiek obwodzie elektrycznym, dokładnie przestudiuj odpowiedni schemat, aby lepiej zrozumieć jego cel funkcjonalny. Obszar rozwiązywania problemów można zazwyczaj zawęzić poprzez stopniową identyfikację i eliminację prawidłowo działających podzespołów tego samego obwodu. Gdy awarii ulegnie kilka podzespołów lub obwodów jednocześnie, najbardziej prawdopodobną przyczyną jest przepalenie się odpowiedniego bezpiecznika lub zwarcie doziemne (w wielu przypadkach różne obwody mogą być zwarte do jednego bezpiecznika lub zacisku uziemiającego).

Awarie urządzeń elektrycznych często wynikają z prostych przyczyn, takich jak korozja zacisków lub awaria bezpiecznika albo przekaźnika. Przed przystąpieniem do bardziej szczegółowych kontroli podzespołów obwodu należy przeprowadzić wizualną kontrolę stanu wszystkich bezpieczników, okablowania i złączy elektrycznych w obwodzie.

Podczas korzystania z narzędzi diagnostycznych w celu zlokalizowania usterki, należy dokładnie zaplanować na podstawie załączonych schematów elektrycznych, gdzie i w jakiej kolejności należy podłączyć narzędzie, aby jak najskuteczniej zidentyfikować usterkę.



Do podstawowych narzędzi diagnostycznych zalicza się tester obwodów elektrycznych i woltomierz (można również użyć 12-woltowej lampy probierczej z zestawem przewodów połączeniowych), wskaźnik ciągłości obwodu (sonda) składający się z żarówki, własnego źródła zasilania i zestawu przewodów łączących. Ponadto w pojeździe powinien zawsze znajdować się zestaw kabli rozruchowych wyposażony w zaciski krokodylkowe i, najlepiej, wyłącznik obwodu. Można go wykorzystać do ominięcia i podłączenia różnych podzespołów elektrycznych podczas diagnostyki obwodów. Jak wspomniano powyżej, przed rozpoczęciem sprawdzania obwodu za pomocą sprzętu diagnostycznego należy określić punkty połączeń, korzystając ze schematów.

Sprawdzanie napięcia

Kontrole obecności napięcia wykonuje się w przypadku stwierdzenia uszkodzenia obwodu. Podłącz jeden z przewodów testera obwodu elektrycznego do ujemnego zacisku akumulatora lub do dobrze uziemionego punktu na karoserii pojazdu. Podłącz drugi przewód testera do zacisku złącza elektrycznego obwodu, najlepiej tego znajdującego się najbliżej akumulatora lub bezpiecznika. Jeżeli zaświeci się kontrolka testera, oznacza to, że w danej części obwodu występuje napięcie, co potwierdza, że obwód między danym zaciskiem a akumulatorem działa prawidłowo. Kontynuując w podobny sposób, zbadaj resztę konspektu. Wykrycie braku napięcia świadczy o wystąpieniu zwarcia między tym punktem obwodu a ostatnim z poprzednio sprawdzonych punktów (gdzie było napięcie). W większości przypadków przyczyną awarii są luźne połączenia elektryczne i słaba jakość styku.



Należy pamiętać, że zasilanie niektórych obwodów elektrycznych pojazdu odbywa się tylko w określonych pozycjach wyłącznika zapłonu.

Wykrywanie zwarcia

Jednym ze sposobów znalezienia zwarcia jest wyjęcie bezpiecznika i podłączenie w jego miejsce lampki kontrolnej lub woltomierza. W obwodzie nie powinno być napięcia. Pociągnij za przewody, obserwując lampkę próbną. Jeżeli lampka zaczyna migać, oznacza to, że gdzieś w wiązce przewodów nastąpiło zwarcie do masy, prawdopodobnie spowodowane uszkodzeniem izolacji przewodu. Podobną kontrolę można przeprowadzić dla każdego elementu obwodu, łącznie z przełącznikami.

Sprawdzanie sprawności uziemienia

Test ten wykonuje się w celu sprawdzenia niezawodności uziemienia podzespołów. Odłącz akumulator i podłącz jeden z przewodów samodzielnej lampy testowej do dobrego punktu uziemienia. Podłącz drugi przewód lampy do testowanej wiązki lub zacisku. Jeżeli lampka się zaświeci, uziemienie jest prawidłowe (i odwrotnie).

Sprawdzenie przewodności

Badanie przeprowadza się w celu wykrycia przerw w obwodzie elektrycznym. Po odłączeniu zasilania od obwodu należy sprawdzić jego stan przy pomocy lampy próbnej wyposażonej w niezależny akumulator. Podłącz przewody pomiarowe do obu końców obwodu (lub do końca "zasilania" (+) i dobrego punktu uziemienia nadwozia). Jeżeli lampka kontrolna zaświeci się, oznacza to, że w obwodzie nie ma przerwy. Jeżeli lampa nie włącza się, świadczy to o naruszeniu przewodnictwa elektrycznego obwodu. W podobny sposób można sprawdzić sprawność przełącznika podłączając tester do jego zacisków. Po ustawieniu przełącznika w pozycji "On" powinna zaświecić się lampka kontrolna.

Lokalizacja przerwy

Podczas diagnozowania podejrzenia przerwy w obwodzie, dość trudno jest wizualnie ustalić przyczynę usterki, ponieważ sprawdzenie zacisków pod kątem korozji lub uszkodzenia jakości ich styków jest utrudnione ze względu na ograniczony dostęp do nich (zwykle zaciski są zakryte obudową złącza). Silne szarpnięcie obudowy złącza czujnika lub jego wiązki przewodów w wielu przypadkach powoduje przywrócenie przewodności. Należy o tym pamiętać, próbując ustalić przyczynę podejrzewanej awarii obwodu otwartego. Sporadyczne awarie mogą być spowodowane utlenianiem się zacisków lub złą jakością styków.

Diagnozowanie usterek w obwodach elektrycznych nie jest trudnym zadaniem, pod warunkiem, że mamy świadomość, że prąd płynie do wszystkich obciążeń elektrycznych (lampa, silnik elektryczny, itp.) z akumulatora poprzez przewody, przełączniki, przekaźniki, bezpieczniki, łączniki topikowe, a następnie powraca do akumulatora przez masę pojazdu. Jakiekolwiek problemy związane z awarią urządzeń elektrycznych mogą być spowodowane wyłącznie przerwaniem dopływu do nich prądu elektrycznego z akumulatora lub jego powrotem do niego.