Samochody BMW E38 — Streszczenie (BMW 7 Series E38)

Trzecią generację (nadwozie E38) sedanów BMW serii 7 wprowadzono po raz pierwszy w maju 1994 r. jako modele 730i i 740i z silnikami V8 o pojemności 3,0 i 4,0 litra. We wrześniu 1994 roku wypuszczono model 750i z 5,4-litrowym silnikiem V12, a także wydłużone wersje modeli 740i i 750i. We wrześniu 1995 roku rozpoczęła się produkcja modelu 728i z 6-cylindrowym silnikiem o pojemności 2,8 litra. W marcu 1996 roku model 730i został zastąpiony przez model 735i z silnikiem V8 o pojemności 3,5 litra; wprowadzono również model 740i (z nowym silnikiem 4,4 l, ale bez zmiany mocy) i 725tds (z silnikiem turbodiesel o pojemności 2,5 l). Oprócz wymienionych powyżej wyprodukowano także modele dieslowskie 730d i 740d. Podczas produkcji (od 1994 do 2002.) wyposażenie BMW E38 zmieniało się kilkakrotnie, co skutkowało szeroką gamą modyfikacji tych aut.

Silnik zamontowany jest wzdłużnie w komorze silnika. Do przeniesienia momentu obrotowego z silnika na tylne koła napędowe stosowano 5- lub 6-biegową skrzynię manualną albo 5-biegową skrzynię automatyczną z systemem Steptronic lub bez niego.

W pełni niezależne zawieszenie przednie składa się z belki, kolumn MacPhersona, wahaczy i stabilizatora. Zawieszenie tylne jest konstrukcją wielowahaczową z ramą pomocniczą i podwójnym elastycznym zawieszeniem podwozia głównego. Dźwignie i koła napędowe zostały rozmieszczone geometrycznie w taki sposób, że wraz z gumowymi podporami tworzą efekt wspólnej kontroli kół tylnych i gwarantują precyzyjnie obliczoną regulację kąta skrętu kół tylnych.



Hamulce wyposażone są w podciśnieniowy układ wspomagający. Mechanizm hamulcowy to hamulce tarczowe, a system ABS jest montowany standardowo.

BMW E38 jest standardowo wyposażone w przednie poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera, a od lipca 1997 r. także w boczne poduszki powietrzne.

Układ kierowniczy jest typu "nakrętka i śruba", ze wspomaganiem hydraulicznym.