Sprawdzanie poziomu płynów, kontrola wycieków (BMW 7 Series E38)

Bez względu na planowaną częstotliwość przeglądów, nie należy dopuścić do wycieku płynów pod pojazdem, gdyż takie wycieki świadczą o problemie, który należy natychmiast rozwiązać.

Płyny stanowią integralną część układów smarowania, chłodzenia, spryskiwaczy szyb i hamulcowych. Ze względu na stopniowe zużycie i zanieczyszczenie płynów podczas normalnej eksploatacji pojazdu, należy je okresowo wymieniać. Należy dodawać wyłącznie płyny spełniające wymagania podane w Specyfikacjach w rozdziale Ustawienia pojazdu i rutynowa konserwacja.

Poziom płynu należy sprawdzać zawsze, gdy pojazd stoi na równej, poziomej powierzchni.

Olej silnikowy

Zużycie oleju silnikowego nie powinno przekraczać 1 l na 1000 km. Większe zużycie oleju może być oznaką zużycia uszczelek trzonków zaworowych i/lub pierścieni tłokowych bądź uszczelnień wału silnika.

Wizualna kontrola nieszczelności

1. Jeżeli silnik jest zaolejony i ma duże zużycie oleju, sprawdź następujące obszary pod kątem wycieków:

• Uszczelka miski olejowej silnika;
• Uszczelka korka spustowego oleju silnikowego;
• Uszczelka D/V ciśnienia oleju silnika;
• Uszczelka pokrywy obudowy filtra oleju;
• Uszczelka między blokiem a głowicą cylindra;
• Uszczelka pokrywy głowicy cylindra;
• Uszczelka korka wlewu oleju;
• Uszczelniacze wału korbowego i wałka rozrządu.

Ponieważ w przypadku wycieku olej rozlewa się na dużej powierzchni silnika, trudno jest od razu określić jego miejsce. Aby wykryć wycieki, należy postępować w następujący sposób:

2. Wyczyść silnik, przykrywając generator i skrzynkę bezpieczników plastikową torbą, spryskując silnik zwykłym środkiem czyszczącym na zimno i po krótkim czasie myjąc go wodą.



3. Posyp powierzchnie styku i uszczelki na zewnątrz silnika wapnem lub talkiem.

4. Sprawdź poziom oleju silnikowego i w razie potrzeby uzupełnij go.

5. Aby rozgrzać olej, należy wybrać się samochodem na jazdę próbną – lepkość rozgrzanego oleju zmniejszy się, a w miejscach wycieków pojawi się on szybciej.

6. Na koniec należy obejrzeć silnik świecąc na niego lampą, zlokalizować miejsca nieszczelności i je usunąć.

Sprawdzanie i regulacja poziomu

1. Sprawdź poziom oleju silnikowego za pomocą bagnetu (patrz ilustracjeElementy komory silnika), zamontowanego w rurze prowadzącej.

2. Poziom oleju silnikowego należy mierzyć przy zimnym silniku lub nie wcześniej niż 10 minut po jego wyłączeniu.

Jeśli pomiar zostanie wykonany zaraz po wyłączeniu silnika, w górnej części silnika pozostanie trochę oleju i wyniki pomiaru będą błędne.

3. Wyjmij szczelinomierz z prowadnicy i wytrzyj jego ostrze do sucha czystą szmatką lub ręcznikiem papierowym. Wsuń szczelinomierz do końca prowadnicy i wyciągnij go.

4. Wysokość części bagnetu pokrytej olejem będzie odpowiadać poziomowi oleju w silniku. Poziom ten powinien mieścić się pomiędzy znakami "MIN" i "MAX" na bagnecie. W przeciwnym razie należy uzupełnić poziom oleju. Gdy poziom oleju przekroczy znak "MAX", należy go wypompować, ponieważ W przeciwnym wypadku uszczelki silnika i katalizator mogą ulec uszkodzeniu.

5. Aby dolać olej, zdjąć pokrywę wlewu paliwa (patrz ilustracja Elementy komory silnika). Po dodaniu oleju należy odczekać kilka minut, aż poziom oleju się ustabilizuje, a następnie wyjąć bagnet i ponownie sprawdzić poziom. W razie konieczności dokonaj ponownie zmian. Jeśli na korku wlewu paliwa znajduje się brud, należy umyć go benzyną. Na koniec należy dokładnie zakręcić korek wlewu oleju.



6. Czy sprawdzanie poziomu oleju jest ważną procedurą zapobiegawczą? Co należy robić tak często, jak to możliwe, a także przed każdą dłuższą podróżą. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na stan oleju: jeśli ma mleczny kolor lub w jego składzie można dostrzec krople wody, może to oznaczać nieszczelność uszczelki głowicy cylindrów lub pęknięcie głowicy albo bloku cylindrów, w wyniku czego do oleju przedostaje się płyn chłodniczy. W takim przypadku należy natychmiast dokonać naprawy silnika. Za każdym razem, gdy mierzysz poziom oleju, przesuń kciuk i palec wskazujący po końcówce bagnetu, a następnie go wytrzyj. Jeżeli na bagnecie znajdują się zanieczyszczenia lub cząstki metalu, należy wymienić olej (patrz rozdział Wymiana oleju silnikowego i filtra oleju).

Płyn chłodzący – sprawdzanie i regulacja poziomu i stanu

Unikać kontaktu płynu niezamarzającego ze skórą i lakierowanymi powierzchniami pojazdu. Jeśli tak się stanie, należy natychmiast spłukać płyn niezamarzający dużą ilością wody. Płyn niezamarzający jest niezwykle toksyczny, dlatego nie należy pozostawiać go bez nadzoru w otwartym pojemniku ani rozlewać na podłogę: dzieci i zwierzęta mogą być zwabione jego słodkim zapachem i mogą go wypić.

Nie odkręcaj korka wlewu zbiornika wyrównawczego ani korka chłodnicy, dopóki silnik nie ostygnie całkowicie!

1. Pojazdy, o których mowa, wyposażone są w układ chłodzenia kompensacyjnego z nadciśnieniem. Lokalizacja zbiornika wyrównawczego zależy od konkretnego modelu pojazdu (patrz ilustracjeElementy komory silnika). W miarę nagrzewania się silnika w trakcie jego pracy, rozszerzający się płyn chłodzący (płyn chłodzący) wypełnia zbiornik. Po ostygnięciu silnika płyn chłodzący automatycznie wraca do układu chłodzenia, co zapewnia utrzymanie stałego poziomu płynu chłodzącego.



2. Poziom płynu chłodzącego należy sprawdzać regularnie, co najmniej raz w miesiącu oraz przed każdą dłuższą podróżą.

3. Poziom płynu chłodzącego w zbiorniku wyrównawczym waha się w zależności od temperatury silnika: gdy silnik jest zimny (temperatura około 20 stopni.) powinien znajdować się na poziomie znaku "KALT/COLD" (lub trochę wyżej od niego) na przezroczystej ściance zbiornika, a w miarę nagrzewania się silnika poziom płynu chłodzącego powinien wzrastać, ale nie przekraczać znaku "MAX". Jeżeli tak nie jest, należy odczekać, aż silnik ostygnie, a następnie zdjąć korek zbiornika wyrównawczego i uzupełnić poziom płynu chłodzącego.







4. Do napełnienia układu chłodzenia należy używać mieszanki określonej w Specyfikacjach w rozdziale Ustawienia pojazdu i rutynowa konserwacja.

Jeśli zachodzi potrzeba napełnienia układu chłodzenia w trasie, to latem można użyć czystej wody, ale nie innego rodzaju płynu niezamarzającego. Wymagany rodzaj środka zapobiegającego zamarzaniu można dodać później, ale tak szybko, jak to możliwe.

5. Jeśli poziom płynu chłodzącego spada gwałtownie, należy wizualnie sprawdzić, czy w układzie chłodzenia nie ma wycieków. Zazwyczaj można je wykryć po białym lub rdzawym nalocie w okolicy wycieku.

• Sprawdź stan przewodów i pewność ich zamocowania do rur; wymień uszkodzone przewody i zaciski (patrz także rozdział Sprawdzenie stanu i wymiana przewodów i rur w komorze silnika, lokalizacja nieszczelności). Pęknięcia łatwiej wykryć, ściskając wąż;
• Sprawdź uszczelkę korka zbiornika wyrównawczego.
• Przeprowadź próbę ciśnieniową układu chłodzenia. W tym celu należy zamontować na szyjce zbiornika wyrównawczego urządzenie zwiększające ciśnienie. Przy początkowym ciśnieniu 1 bankomat straty nie powinny przekraczać 0,1 atm w ciągu 2 minut. W przeciwnym razie sprawdź, czy w układzie chłodzenia nie ma wycieków.

6. Jeżeli nie stwierdzisz wycieków, sprawdź szczelność korka chłodnicy. Aby to zrobić, należy najpierw pociągnąć za zawór próżniowy na pokrywie i go zwolnić – powinien on powrócić do swojej pierwotnej pozycji. Upewnij się, że gniazdo zaworu jest wolne od brudu i uszkodzeń. Następnie nasmaruj uszczelkę korka chłodnicy płynem chłodzącym i załóż na korek narzędzie ciśnieniowe. Zawór powinien się otworzyć przy ciśnieniu wynoszącym około 2 bankomaty. W przeciwnym wypadku należy założyć korek chłodnicy.



7. Należy również sprawdzić stan płynu chłodzącego – powinien być stosunkowo czysty. Jeżeli płyn ma kolor brązowy lub rdzawy, należy go spuścić, przepłukać układ chłodzenia i napełnić nową mieszanką (patrz rozdział Wymiana płynu chłodzącego). Nawet jeśli płyn chłodzący wygląda normalnie, zawarte w nim inhibitory korozji z czasem tracą swoją skuteczność, dlatego należy okresowo wymieniać płyn chłodzący.

8. Za pomocą areometru sprawdź odporność płynu chłodzącego na mróz.

Płyn hamulcowy

Płyn hamulcowy może uszkodzić oczy lub powierzchnie lakierowane w razie kontaktu z nimi. Nie należy stosować płynu hamulcowego, który był otwarty przez długi czas lub który ma ponad rok. Płyn hamulcowy ma zdolność pochłaniania wilgoci z powietrza, co może powodować pogorszenie jego właściwości i niebezpieczną utratę skuteczności hamowania.

Płyn hamulcowy służy również do napędzania sprzęgła.

1. Zbiornik płynu hamulcowego znajduje się w lewej części komory silnika, blisko grodzi, i jest podzielony na dwie części, każda dla swojego zacisku obwodu (patrz ilustracja Elementy komory silnika). Przezroczyste ścianki zbiornika pozwalają na obserwację poziomu płynu hamulcowego z zewnątrz. Aby ostrzec o niskim poziomie płynu hamulcowego, na zestawie wskaźników znajduje się odpowiedni symbol K/L, którego aktywacja jest duplikowana przez odpowiedni komunikat (patrz rozdział Sterowanie i techniki operacyjne). Zaleca się jednak regularne sprawdzanie poziomu płynu.

2. Poziom cieczy przy zamkniętej pokrywie powinien mieścić się pomiędzy oznaczeniami "MIN" i "MAX" na ściankach zbiornika. Upewnij się, że poziom nie spadł poniżej oznaczenia "MIN".



3. Jeśli poziom jest niski, najpierw wytrzyj górę zbiornika i korek czystą szmatką, aby zapobiec przedostaniu się brudu do układu hamulcowego po odkręceniu korka. Dodaj płynu do pożądanego poziomu, ale nie przepełniaj go.

4. Po zdjęciu korka zbiornika sprawdź, czy płyn hamulcowy i zbiornik nie są zanieczyszczone. Jeśli widoczne są cząstki rdzy, brud lub krople wody, płyn należy wymienić. Po osiągnięciu żądanego poziomu płynu hamulcowego należy upewnić się, że korek jest równomiernie założony, aby zapobiec wyciekaniu płynu i/lub przedostawaniu się zanieczyszczeń.

5. Poziom płynu w cylindrze głównym (MC) nieznacznie spadnie na skutek zużycia okładzin ciernych szczęk hamulcowych. Nie ma potrzeby uzupełniania poziomu tak długo, jak utrzymuje się on w pobliżu oznaczenia "MIN" – wzrośnie on po wymianie klocków. Bardzo niski poziom może wskazywać na zużycie klocków hamulcowych – sprawdź je (patrz rozdział Sprawdzanie układu hamulcowego i sprzęgła).

6. Jeżeli poziom płynu hamulcowego stale spada, należy natychmiast sprawdzić cały układ hamulcowy pod kątem wycieków. Najczęstszą przyczyną są zużyte zaślepki cylindrów kół. Sprawdź przewody hamulcowe, węże i złączki, a także zaciski, cylindry kół i pompę główną (patrz rozdział Sprawdzanie układu hamulcowego i sprzęgła). Płyn hamulcowy jest również używany w układzie sprzęgła, dlatego należy sprawdzić jego przewody i siłownik wysprzęglający pod kątem uszkodzeń i luźnych połączeń.

7. Jeżeli podczas sprawdzania poziomu płynu zbiornik jest pusty lub prawie pusty, należy sprawdzić szczelność układu hamulcowego i odpowietrzyć go (patrz rozdziały Sprawdzanie układu hamulcowego i sprzęgła i Wymiana płynu hamulcowego i odpowietrzanie układu hamulcowego).

Płyn do układu wspomagania kierownicy

Jeśli pojazd jest odpowiednio wyposażony, płyn wspomagania układu kierowniczego jest również stosowany w zawieszeniu hydraulicznym.

1. Poziom płynu wspomagania układu kierowniczego można sprawdzić, gdy jest on rozgrzany (80°C) lub gdy ma temperaturę otoczenia.

2. Do sprawdzenia na bagnet, wbudowany w pokrywę zbiorniczka płynu wspomagania kierownicy, znajdują się znaczniki "MIN" i "MAX" (patrz ilustracja Elementy komory silnika).

3. Wyłącz silnik i odkręć korek zbiornika płynu wspomagania układu kierowniczego.

4. Wytrzyj bagnet czystą szmatką.

Nie dopuść do zanieczyszczenia płynu wspomagania układu kierowniczego.

5. Załóż pokrywę na zbiornik (bez skręcania), wyjmij go i upewnij się, że poziom płynu znajduje się pomiędzy odpowiednimi oznaczeniami. W przeciwnym wypadku należy dolać świeżego płynu wspomagania układu kierowniczego. Zamknij pokrywę.

6. Uruchom silnik i kilkakrotnie obróć kierownicę od oporu do oporu, aby odpowietrzyć układ wspomagania kierownicy.

7. Wyłącz silnik. Poziom płynu wspomagania układu kierowniczego powinien być wyższy o około 5 mm od oznaczenia "MAX".

Płyn do spryskiwaczy szyb i reflektorów

1. Płyn do spryskiwaczy szyby przedniej i reflektorów należy dodawać do odpowiedniego zbiornika przez otwór wlewowy (patrz ilustracja Elementy komory silnika).

2. W klimacie umiarkowanym do mycia okien można używać zwykłej wody, jednak zaleca się dodanie do niej płynu do mycia szyb. Zbiornik należy napełnić nie więcej niż w dwóch trzecich, aby umożliwić rozszerzanie się wody podczas zamarzania. W rejonach o zimnym klimacie należy stosować specjalny płyn do spryskiwaczy, aby obniżyć temperaturę zamarzania płynu. Sprzedawany jest zazwyczaj w formie skoncentrowanej lub gotowej.

Nie wolno stosować płynu niezamarzającego do układu chłodzenia jako dodatku zwiększającego odporność płynu do spryskiwaczy na zamarzanie. Skoncentrowany płyn niezamarzający należy wymieszać z wodą zgodnie z instrukcją producenta zamieszczoną na opakowaniu.

3. Aby usunąć silne zabrudzenia, do odpowiedniego zbiornika należy dodać silny detergent.

Strona internetowa posłużyła jako podstawa tekstu: BMWman.ru