Układ chłodzenia silnika jest cieczowy, szczelny, z wymuszonym obiegiem. W skład układu chłodzenia wchodzą:
- kurtki chłodzące (głowice cylindrów i bloki);
- grzejnik aluminiowy o przepływie poprzecznym;
- pompa płynu chłodzącego;
- termostat;
- napęd pompy chłodziwa;
- zbiornik wyrównawczy;
- wentylator dziewięciołopatkowy z elastycznym sprzęgłem;
- wymiennik ciepła układu ogrzewania i wentylacji, czujnik temperatury płynu chłodzącego oraz sam płyn chłodzący.
W przypadku montażu klimatyzatora w niektórych modelach samochodów stosuje się dodatkowy wentylator elektryczny.
Ciśnienie do sprawdzenia szczelności układu chłodzenia wynosi 1,5 kgf/cm².
Chłodnica ma za zadanie odprowadzać ciepło z płynu chłodzącego. Wykonana jest w postaci poziomo umieszczonego zestawu aluminiowych rurek ze zbiornikiem po prawej i lewej stronie. Chłodnica po stronie silnika jest przykryta obudową, w której zamontowany jest wentylator.
Przewody doprowadzające płyn chłodzący mocowane są do rur chłodnicy za pomocą opasek śrubowych. Uchwyty służące do mocowania chłodnicy do nadwozia są gumowo-metalowe.
W pojazdach z automatyczną skrzynią biegów (AT) chłodnica oleju jest wbudowana w chłodnicę silnika. Ciśnienie robocze w układzie automatycznej skrzyni biegów wynosi 8,0 kgf/cm².
Konstrukcja pompy chłodziwa pokazana jest na rysunku 5.20.
Pompa płynu chłodzącego jest pompą odśrodkową, zamontowaną na przedniej ścianie bloku cylindrów silnika. Wał pompy napędzany jest jednocześnie paskiem wielorowkowym, generatorem i pompą wspomagania kierownicy (i sprężarka klimatyzacji) z koła pasowego wału korbowego. Włączanie wentylatora odbywa się za pomocą sprzęgła wiskotycznego. Silniki wyposażone są w pasek marki "Hutchinson". Rozmiar paska napędowego wynosi 5Kx1007, jeśli występuje klimatyzator – 7K-LBx1629. Wymagane napięcie paska jest zapewnione automatycznie.
Termostat (7) przeznaczony jest do włączania i wyłączania dużego obiegu płynu chłodzącego silnik w zależności od jego stanu temperaturowego. Temperatura, przy której zawór główny zaczyna się otwierać, wynosi 88±5°C. Temperatura pełnego otwarcia zaworu głównego wynosi 105°C. Pełny skok głównej płyty zaworowej wynosi 8,0 mm.
Zbiornik wyrównawczy (13, patrz rysunek 5.19) służy do napełniania układu czynnikiem chłodzącym, objętością zapewniającą rozszerzanie się cieczy w miarę wzrostu temperatury, a także do łączenia układu chłodzenia z otoczeniem, gdy ciśnienie w układzie chłodzenia wzrasta lub spada.
Ciśnienie otwarcia zaworu redukcyjnego w korku zbiornika wyrównawczego wynosi 1,8–2,1 kgf/cm². Ciśnienie otwarcia zaworu próżniowego w korku zbiornika wyrównawczego wynosi 0,1 kgf/cm².
Dziewięciołopatkowy wentylator zamontowany jest na wale pompy płynu chłodzącego i jego zadaniem jest wytworzenie przepływu powietrza przez chłodnicę. Wirnik wentylatora ma średnicę 420 mm i jest połączony z napędem pompy chłodziwa za pomocą sprzęgła wiskotycznego firmy Holset lub "Fichtel und Sachs". Włączanie i wyłączanie sprzęgła wentylatora wiskotycznego zależy od temperatury silnika i prędkości obrotowej wału korbowego.
Luz osiowy wirnika sprzęgła wiskotycznego nie jest większy niż 0,4 mm.
Luz promieniowy wirnika sprzęgła wiskotycznego nie jest większy niż 0,45 mm.
Temperatura włączenia wentylatora wynosi 88–96°C, temperatura wyłączenia wentylatora wynosi 60–65°C.
Czujnik temperatury płynu chłodzącego (4) jest czujnikiem trzypinowym, zamontowanym na złączu po lewej stronie głowicy cylindra silnika. Sygnały z czujnika są wysyłane do sterownika silnika, który oblicza zużycie paliwa wymagane dla danego trybu mocy.
Płyn chłodzący jest środkiem niezamarzającym, dlatego przy jego wymianie należy pamiętać o przepłukaniu układu chłodzenia zmiękczoną wodą lub specjalnymi środkami. Pozostaw silnik uruchomiony na 3–5 minut, spuść wodę i przedmuchaj układ sprężonym powietrzem.
Pojemność układu chłodzenia silnika, łącznie z nagrzewnicą wnętrza, wynosi 12,2 l. Częstotliwość wymiany płynu chłodzącego wynosi co 2 lata eksploatacji.