Sprawdzenie działania układu chłodzenia i odporności płynu chłodzącego na zamarzanie (BMW 3 Series E46)

1. Wiele poważnych usterek silnika wiąże się z problemami z układem chłodzenia. Jeżeli samochód wyposażony jest w automatyczną skrzynię biegów, jej eksploatacja i żywotność są bezpośrednio zależne również od pracy układu chłodzenia.

2. Układ chłodzenia należy sprawdzać przy zimnym silniku, dlatego najlepiej zrobić to przed pierwszą podróżą danego dnia lub nie wcześniej niż trzy godziny po wyłączeniu silnika.

3. Powoli, uważając, aby silnik nie ostygł całkowicie, odkręć korek chłodnicy. Dokładnie wypłucz je wewnątrz i na zewnątrz czystą wodą. Przepłucz również wlew chłodnicy. Obecność śladów korozji w szyjce wlewu oznacza, że należy wymienić płyn chłodzący (patrz rozdział Wymiana płynu chłodzącego). Płyn chłodzący w chłodnicy powinien być stosunkowo czysty i klarowny. Jeśli płyn ma brązowawy kolor, należy opróżnić układ i napełnić go nowym płynem chłodzącym.

4. Dokładnie sprawdź przewody chłodnicy, a także przewody nagrzewnicy, które mają mniejszą średnicę. Sprawdź wszystkie przewody układu chłodzenia na całej długości i wymień każdy pęknięty, wybrzuszony lub zużyty przewód. Pęknięcia można łatwiej wykryć ściskając wąż ręką. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaciski mocujące węże do elementów układu chłodzenia. Zaciski te mogą przeciąć lub przebić przewody, powodując wyciek płynu chłodzącego.



5. Sprawdź, czy wszystkie połączenia węży są solidnie zamocowane. Wycieki płynu chłodzącego pojawiają się zazwyczaj w postaci białych lub rdzawych osadów w miejscu uszkodzenia uszczelki. Jeżeli w Twoim pojeździe stosowane są zaciski linkowe, rozważ zastąpienie ich zaciskami śrubowymi.



6. Za pomocą sprężonego powietrza lub miękkiej szczotki wyczyść przednią część chłodnicy (a także skraplacz klimatyzatora, jeśli jest dostępny). Usuń wszelkie owady, liście i inne ciała obce, które mogły opaść na żebra chłodnicy. Uważaj, żeby nie uszkodzić żeberek i nie pociąć sobie nimi palców.

7. Jeśli poziom płynu chłodzącego stale spada i nie ma żadnych wycieków, należy wykonać próbę ciśnieniową korka chłodnicy i całego układu chłodzenia.

Sprawdzanie odporności płynu chłodzącego na mróz

Unikaj kontaktu płynu niezamarzającego ze skórą i lakierowanymi powierzchniami pojazdu. W razie kontaktu natychmiast przemyć dużą ilością wody. Płyn niezamarzający jest niezwykle toksyczny i śmiertelny w przypadku połknięcia. Nie pozostawiaj płynu niezamarzającego w otwartym pojemniku ani nie wylewaj go na podłogę; jego słodki zapach może łatwo przyciągnąć dzieci i zwierzęta. Informacje na temat utylizacji zużytego płynu niezamarzającego można uzyskać u lokalnych władz. W wielu miejscach istnieją specjalne ośrodki zajmujące się jego przyjmowaniem.

Przed rozpoczęciem sezonu zimowego należy sprawdzić stężenie środka zapobiegającego zamarzaniu w płynie chłodzącym, zwłaszcza jeśli w trakcie eksploatacji do układu wlano czystą wodę.

Aby to zrobić będziesz potrzebować miernika mrozoodporności. W ofercie znajduje się również optyczny tester poziomu HAZET nr 4810.

Badanie

8. Lekko rozgrzej silnik, aż górny wąż chłodnicy będzie gorący. Przy pomiarze stężenia środka przeciw zamarzaniu temperatura cieczy powinna wynosić około +20°C.

Gdy silnik jest gorący, należy ostrożnie otworzyć korek zbiornika wyrównawczego. Istnieje ryzyko poparzenia! Należy położyć szmatkę na korek. Otwieraj korek tylko wtedy, gdy temperatura cieczy nie przekracza +90°C.

9. Ostrożnie odkręć korek zbiornika wyrównawczego.



10. Za pomocą gruszki areometru zaciągnij ciecz.

11. W naszych szerokościach geograficznych stężenie środka zapobiegającego zamarzaniu wystarcza do zapewnienia ochrony układu w temperaturach do –25°C, a w szczególnie zimnym klimacie do –35°C.

Dodawanie środka zapobiegającego zamarzaniu

Proszę zapoznać się z materiałami Specyfikacje na początku rozdziału.

Jeżeli konieczne jest zapewnienie odporności na mróz do temperatury –25°C, stężenie środka zapobiegającego zamarzaniu w płynie chłodzącym powinno wynosić 40%.

Jeżeli konieczne jest zapewnienie odporności na mróz do temperatury –35°C, stężenie środka zapobiegającego zamarzaniu powinno wynosić 50%.

Jeśli wymagany jest wyższy stopień ochrony przed zamarzaniem, stężenie środka zapobiegającego zamarzaniu można zwiększyć do 60%. To stężenie zapewni ochronę do temperatury –40°C. Jeżeli stężenie wzrośnie do wyższego poziomu, poziom ochrony silnika zaczyna się zmniejszać, a ponadto pogarszają się właściwości odprowadzania ciepła przez płyn chłodzący.

12. Usuń wymaganą ilość płynu chłodzącego i dodaj środek zapobiegający zamarzaniu zgodnie ze specyfikacją.

13. Zamknij korek chłodnicy i po jeździe próbnej ponownie sprawdź stężenie płynu niezamarzającego, skontaktuj się z serwisem Specyfikacje.